مرتضی جوهری

پس از آنکه «مئیر آمیت» ریاست موساد را برعهده گرفت، تا حدودی ترورهای منجر به قتل توسط این سازمان کمتر شد. او بیشتر تاکتیک نفوذ و تخریب را در عملیات ها به‌کار می‌برد. اصالتش روسی بود و در جوانی در هاگانا خدمت می‌کرد؛ نام خانوادگی اصلی او «اسلاسکی» بود، اما بعدها آن را به «آمیت» تغییر داد. «مئیر» که از نام‌های عبری رایج است به معنی «مردی که می درخشد» و آمیت هم یعنی «رفیق» و «همکار» که معمولاً به عنوان یک لقب رایج در میان اسرائیلی‌ها به کار می رود.
آمیت در آغاز کار تصمیم گرفت عملیات از کار انداختن کارخانه موشک‌سازی مصری ها را به اتمام برساند، اما نه با خشونت بلکه با نفوذ و فریب. یکی از ویژگی های سازمان موساد که آن را در میان سرویس های امنیتی دیگر برجسته کرده، تمرکز روی یک هدف است که تمامی تلاش ها و ابزارهای خود را در رسیدن به هدف مورد نظر به کار می گیرد؛ حتی اگر ده‌ها بار متحمل شکست شود. 
موساد در این راستا دست به هر کاری، از جنایت تا فساد می زند. این سازمان معمولاً یک هدف اصلی را مدنظر قرار می دهد و سایر اهداف را به صورت فرعی و آهسته پیش می برد تا زمانی که مأموریت اصلی با موفقیت به پایان برسد. بیشتر سرویس های دیگر مانند سیا و ام آی ۶، اغلب پس از یک یا دو شکست، عملیات های خود را لغو می کنند یا همزمان چندین مأموریت اصلی در دست اجرا دارند.
آمیت مأموریت نفوذ به پروژه موشک سازی را برعهده خطرناک ترین نازی آلمان گذاشت. «اتو اسکورتزنی» که سال ها عملیات های ضربتی و جاسوسی بسیاری را در حکومت هیتلر انجام داده بود، همیشه ترس این را داشت که توسط موساد کشته شود. او در زمان ریاست «ایسر هارل» در لیست ترور قرار داشت، اما وقتی عوامل موساد در جستجوی او بودند، از تمایل وی برای همکاری با موساد اطمینان یافتند؛ چراکه یک مهره کلیدی و باارزش، با انبوهی از تجربیات نظامی و اطلاعاتی به شمار می رفت.
یکی از شروط اسکورتزنی برای همکاری با موساد این بود که نامش از فهرست نازی ها حذف شود. هارل پذیرفت و با همکاری او موافقت کرد تا این که آمیت به طور رسمی او را به استخدام موساد درآورد. اسکورتزنی در دوره آلمان نازی دو عملیات که مرتبط با ایران بود را فرماندهی کرد. یکی از این آنها «عملیات فرانسوا» نام داشت. او در تابستان ۱۹۴۳ به همراه تعدادی چترباز در ایران فرود آمد که در حوالی شیراز بود. این عملیات به منظور اختلال در مسیر رسیدن تدارکات و پشتیبانی نیروهای آمریکایی و انگلیسی به شوروی بود. گفته می شود این چتربازان به همراه خود مقادیری مواد منفجره و طلا آورده بودند، اما پس از مدتی اسکورتزنی به دلیل کمبود نیرو و تدارکات این عملیات را بی نتیجه رها کرد. مورد بعدی «عملیات پرش بلند» نام داشت که اسکورتزنی و گروهش قصد داشتند سه رهبر متفقین را در کنفرانس تهران در سال ۱۹۴۳ ترور کنند که به دلیل دستیابی نفوذی های شوروی به نقشه ترور آنها، با شکست روبرو شد.
ادامه دارد...